Αυτό το παραμύθι δεν πρέπει να χαθεί σε έναν χώρο που λειτουργεί απλώς σαν τυπογραφείο

Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση θέλω να μιλήσω για μία σπουδάστρια της Lappa Projects που για μένα αποτελεί ζωντανό παράδειγμα επιμονής, αγάπης και αληθινής πίστης στο όνειρο.

Η Ανθή Παπαβασιλείου, νοσηλεύτρια στο επάγγελμα, είναι από εκείνους τους ανθρώπους που δεν ψάχνουν δικαιολογίες. Παρότι παρακολουθούσε τα μαθήματά μας χωρίς κάμερα, γιατί σχεδόν πάντα βρισκόταν στη δουλειά της, δεν έχασε ούτε στιγμή την επαφή με το όνειρό της. Ήταν εκεί. Παρούσα. Σταθερή.

Όταν ολοκλήρωσε το σεμινάριο συγγραφής, προχώρησε αμέσως και στο μάθημα εικονογράφησης, αποδεικνύοντας πως όταν κάποιος θέλει πραγματικά να μάθει και να δημιουργήσει, βρίσκει τον τρόπο. Και όταν ανακοίνωσα ότι σκέφτομαι να κάνω το επόμενο βήμα και να μπω στον χώρο των εκδόσεων, η Ανθή ήταν εκείνη που μου έστελνε ξανά και ξανά το παραμύθι της. Κάθε φορά το δουλεύαμε, το διορθώναμε, το εξελίσσαμε.

Η επιμονή της, η αγάπη της για το παραμύθι και η βαθιά της ανάγκη να πετύχει με σεβασμό στο έργο της ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που με έκαναν να πω:

«Όχι. Αυτό το παραμύθι δεν πρέπει να χαθεί σε έναν χώρο που λειτουργεί απλώς σαν τυπογραφείο».

Φοβήθηκα — και δικαίως — ότι θα μπορούσε κάποιος να την εκμεταλλευτεί. Και κάπως έτσι, ουσιαστικά εξαιτίας της Ανθής, γεννήθηκε και η εκδοτική κατεύθυνση της Lappa Projects.

Το παραμύθι της, «Ένα κορίτσι που το έλεγαν Ειρήνη», εκδόθηκε με κόπο και μεγάλη προσωπική οικονομία — πληρωμένο από τον μισθό της. Και όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Η Ανθή οργάνωσε ολόκληρη μουσικοχορευτική παράσταση στο σχολείο της περιοχής της, δίνοντας ζωή στο παραμύθι της. Και συνέχισε. Το έργο της ταξίδεψε μέχρι και στο «Μήλο των Ξωτικών» στα Τρίκαλα, αποδεικνύοντας ότι όταν αγαπάς βαθιά αυτό που κάνεις, βρίσκεις πάντα δρόμους.

Η Ανθή Παπαβασιλείου είναι παράδειγμα για κάθε συγγραφέα που θέλει όχι απλώς να εκδώσει ένα βιβλίο, αλλά να το δει να διαβάζεται, να ζει, να αγγίζει ανθρώπους.

Ένα μεγάλο, ειλικρινές μπράβο.

Για την επιμονή.

Για το ήθος.

Για την αγάπη στο παραμύθι.

Και για το γεγονός ότι μας θυμίζει πως τα όνειρα δεν χαρίζονται — κατακτώνται. ✨